de kloeke ambulance broeder

Tijdens een radio-interview belde een luisteraar naar de studio. Hij vroeg aan mij of de afstand tussen bestuur en uitvoering in de zorg niet te groot was. “Als het gaat om Signatuur dan geldt dit voor iedereen die zorg ontvangt of op welke manier dan ook betrokken is”, was mijn antwoord. Zo ervaarde ik dat recent in mijn rol als naaste. Ik moest naar mijn idee leiderschap tonen.

Iemand die mij zeer lief is, belandde in een medische crisissituatie. Ik was dichtbij, voelde mij nauw betrokken, verbonden en verantwoordelijk. Ik balanceerde tussen de overtuiging dat eigen regie en beslissingen van mijn naaste belangrijk zijn en de noodzaak om in te grijpen en beslissingen voor iemand te nemen. Het verdriet wat met dat ingrijpen gepaard ging verscheurde mij van binnen.

Hij kwam zag en overwon. De ambulance broeder die daadkrachtig en gedecideerd deed wat hij moest doen. Heel even voelde ik mij ontslagen van de trekkende krachten die mij heen en weer slingerden tussen begrip en verstand. Ondanks zijn kloekheid bleek ik de dagen die volgden toch echt terug te moeten keren in mijn eigen midden. Gelukkig is de crisis bezworen. We leven nu in een stabiele maar fragiele situatie. Dat brengt nog steeds onzekerheid en zorgen met zich mee. Desondanks kan ik vanuit mijn signatuur verder. Uit mijn niet helpende ietwat drammerige manier om gehoord te worden bij specialisten. Inde geduldige modes waarin ruimte is voor dialoog en tijd voor overweging.

Wil je weten hoe je als leider vanuit jouw signatuur, jouw midden, leiding kunt geven en daar mee een positieve impact realiseert? Dan adviseer ik je het boek ‘Signatuur in de zorg’ te lezen. Bestel het boek via http://bit.ly/2JtBV2j

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *