Categorie: blog (pagina 1 van 2)

werkgeluk

NAAKT

Inmiddels heb ik er een nacht over kunnen slapen, desondanks draag ik het nog bij mij.
De ervaring is zo intens dat ik het probeer in woorden te vangen;

‘De leegte, de gekte en het alles voorbij, ben ik naakt. Als een ridder zonder harnas, troosteloos, nog een zwaard in mijn handen. Mijn lichaam toont de kwetsbaarheid van mijn bestaan. Aanvaarden is als verraad en ik ben bang mijzelf niet bijeen te kunnen houden. De aandachtige zorg, ik word gezien en laat de tranen stormen. Dwars door het verdriet zie ik de kans om terug te komen.’

Deze ervaring deed ik op tijdens een zorg-ethische-sessie in het zorgtrainingscentrum.
Studenten troffen mij vroeg in de morgen in bed aan. Mijn dossier had ik zelf mogen vullen. Een dame met hoge dwarslaesie.
Naast mij waren er nog meer simulanten, verward of met een lichamelijke aandoening. In de dagelijkse werkelijkheid zijn deze mensen bestuurder, verzorgende, verpleegkundige, geestelijk verzorger of opleidingsadviseur. (IJsselheem, Icare, Zonnehuisgroep, Isala)
Een simulatie om leerervaring in op te doen. En dat is gelukt! De studenten verdienen een warm applaus voor hun inzet en wat mij betreft nog meer voor hun reflectie-vaardigheden en de bereidheid om te horen wat ze volgens ons goed deden en wat nog verder ontwikkeld mag worden. (er waren studenten van Hogeschool VIAA, Mensoalting en Landstede aanwezig). Voor mijn collega simulanten maak ik een diepe buiging. Binnen een dag leerden we elkaar een beetje kennen, door de kwetsbare situatie waarin we onszelf hadden gepositioneerd, ontstond er snel mens tot mens contact.

Er is een grote behoefte aan medewerkers in de zorg. Mensen die ongeacht leeftijd, herkomst of aandoening verbinding willen maken. Vanuit die verbinding is er persoonlijke aandacht!

Ik heb ervaren welke impact en invloed dit heeft op het omgaan met verlies van gezondheid. Wil je meer weten? Neem een kijkje op www.zorgtrainingscentrum.nl welke mogelijkheden er voor jou zijn.

wijsheid of lijfspreuk

Het is weer hip, wijsheden aan de wand. Bij grootouders hing er een ingelijste tegel met een clichématige levenswijsheid. Je zag het zo vaak dat je jaren later nog wist wat er stond. Nu worden we via social media, of traditioneler via een scheurkalender, getrakteerd op menig grappige, talige, paradoxale of absurde tekst. De hoeveelheid inspirerende woorden die langskomen, toveren een glimlach of zet aan tot denken maar zelden kruipt het onder de huid of verandert het structureel jouw manier van denken.

Ik had het voorrecht om een paar maanden met haar samen te werken ,Laura een jonge intelligente vrouw. In een persoonlijk gesprek wat wij voerden, ontdekte zij een overtuiging bij zichzelf die veel jonge mensen hebben. ‘De weg die je ingaat, moet de juiste zijn en ook volmaakt.’ Door haar vermogen om te reflecteren, had ze snel door dat er wel wat op te merken viel aan deze overtuiging. Korte tijd later trof ik de positieve tegenhanger van haar overtuiging in een spreuk en deelde deze via de app met haar.

Kort geleden kwamen we elkaar weer tegen. Laura vertelde dat de tekst haar had geïnspireerd, sterker nog, het was voor haar een lijfspreuk geworden. ‘Deze woorden zijn zo waar’, zei ze,’ nu maar ook als ik oud ben. Het heeft mijn kijk fundamenteel veranderd.’
Vervolgens trok deze, altijd stijlvol zorgvuldige geklede vrouw tot mijn verbazing haar schoen en sok uit. Ik slaakte een gil van verbazing en enthousiasme want op haar voet las ik;

’Life doesn’t have to be perfect to be wonderful.’

Jouw Persoonlijke Verhaal

Ondanks de kou liep ik vergezeld door mijn camera langs het inmiddels zakkende water van de rivier de IJssel. Het landschap veranderde voor mijn ogen. De wolken gingen opzij om de blauwe lucht te tonen, de zonnestralen kwamen even, als op een kindertekening in rechte potloodstreep, stralend op mij af. Het hoge water zakt maar kon ik dat echt zien? Ondertussen verbaasde ik mij over het voortdurende gekwetter van al het rondvliegende gevogelte. Terwijl ik liep, was ik onderdeel geworden van het grote geheel maar ik kon mijzelf niet meenemen in de foto’s omdat ik dan de focus kwijt zou raken op het grote geheel.

Ik zag ineens een parallel met de dag die ik organiseer op 2 maart 2018 waarin je woorden gaat vinden voor jouw verhaal. Jij bent ook onderdeel van een groter geheel. Je weet wat je kunt en kent, dat staat waarschijnlijk op je CV. Wat jou uniek en onderscheidend maakt en waar jouw toegevoegde waarde zit, dat is moeilijker te verwoorden. Tijdens deze dag ga je met behulp van oefeningen en pittige dialogen in beeld brengen wie jij bent. Het persoonlijke verhaal voegen we toe aan jouw CV.

Meer informatie tref je in de agenda. Aanmelden kan via info@dewaerdmeester.nl

Jouw Persoonlijke Verhaal

Leidinggeven in 2018

Ook in 2018 willen we de omgeving graag controleerbaar vormgeven. Ondanks de enorme groei aan zelfstandigen die niet meer op een pay-roll staan, zal het gros van de Nederlanders in loondienst werken. Dat betekent dat er nog veel gemanaged blijft en leidinggeven een belangrijke ‘ hoe ‘ -vraag heeft.
In de afgelopen jaren zagen we een aantal serieuze pogingen langskomen om het anders te doen dan dat we gewend waren. Coachend of dienend leiderschap, situationeel leidinggeven, authentiek leiderschap en zo kan ik nog even doorgaan.

In de loop van 2017 zagen we al dat de focus in toenemende mate op de leidinggevende zelf kwam te liggen. Vaardigheden en kennis zijn belangrijke succesfactoren. Nog urgenter vormt het inzicht dat een leider in zichzelf heeft. Een leider hoeft niet perfect te zijn, ik denk zelfs dat dit niet bestaat. Wel is het van belang dat de leider zijn eigen imperfecties kent en accepteert. Je snapt dan namelijk waarom je in bepaalde situaties ongeduldig, geïrriteerd of hoogmoedig wordt en hoe je daar mee om kunt gaan.

Wat brengt het jaar 2018 ons dan als het gaat om leiderschap? Het is tijd om met gepaste pas op de plaats onderzoek te doen en inzichten te verkrijgen. Het gaat dan om een gezond evenwicht tussen eigen krachten en talent versus belemmerende gedachten en blinde vlekken. Dit onderzoek zal leiden tot het in beeld hebben van talent, behoeften en de gepassioneerdheid waarmee de leidinggevende te werk gaat. Een leidinggevende die dit kan zal niet alleen van meerwaarde zijn voor zichzelf of het team wat aangestuurd wordt maar deze leidinggevende heeft direct invloed op de meerwaarde die een klant, cliënt of leerling ervaart.

Durf jij als leidinggevende in 2018 het onderzoek te starten naar jouw eigen leiderschap? Ik begeleid je hier graag bij.

Stuck in the middle

Een Amerikaanse snelweg kan uit wel vijf of zes banen bestaan. Waar zou jij dan gaan rijden? Rechts is niet verstandig want een afslag kan betekenen dat deze baan zomaar verdwijnt en dan heb je een ongewenste afslag genomen. Links is niet perse de snelste baan en bovendien kent de Amerikaanse high way ook een mogelijkheid om links af de snelweg te verlaten. De middelste baan lijkt dus een prima optie voor lange afstanden. Rijden in het midden biedt continuïteit, stabiliteit en overzicht.

Dat klinkt als een verstandige keuze maar wat als je de snelweg wilt verlaten terwijl je links en rechts wordt in gehaald. Je bent nog niet bevriend met je navigatiesysteem dus je kunt de afstanden en bijbehorende tijdsverloop niet goed inschatten. Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat het zeer helpend is als er iemand naast je zit die mee kijkt. Iemand die jou het stuur vast laat houden en de beslissing laat nemen maar wel aanwijzingen geeft.

Hoe ga jij het nieuwe jaar in? Veilig in het midden of is het tijd voor een afslag? Doe je dat alleen of zet je iemand naast je die bij het navigeren ondersteunt? Heb je plannen om in het nieuwe jaar jouw bestemming te zoeken dan sta ik klaar om een stukje met je mee te reizen.

Eikel

Ik twijfel of ik een jas mee moet nemen deze dag of dat een warme sjaal voldoende is.
Werkgeluk ervaren is ook juist gekleed zijn op het type weer. Kunnen we voorspellen wat er gebeurd? Je presteert beter als je weet hoe je met onzekerheid om kan gaan.

De herfst is een seizoen met uitersten. De zon betovert de verkleurende bladeren en een dag later slaat de wind kastanjes of zelfs takken uit de boom. De onvoorspelbaarheid vraagt om flexibiliteit en acceptatie.

Enige tijd geleden zocht ik de herfst op, als metafoor dan wel te verstaan. De rust en onstuimigheid van de herfst had ik nodig om te ontdekken wat ik graag wilde. De beste inzichten krijg je altijd achteraf, niet als je in de storm staat.
Ik ben een type dat graag de touwtjes in handen wil hebben. De overgave aan het idee dat tijd, plaats en actie niet alleen door mij beïnvloed worden is achteraf één van de beste lessen geweest. Het geeft mij ruimte om te genieten van het onvoorspelbare en de nieuwe kansen die dat biedt.

Dat klinkt ideaal maar ook ik word nog regelmatig verrast. Zo reed ik met mijn auto door de herfststorm en schrok ik enorm van iets wat als een bom op mijn dak leek te vallen. Gewoon een eikel.
Hoe ga jij om met onvoorspelbaarheid? Kun je er van genieten of heb je er last van? Als je dit wilt onderzoeken voor jezelf of jouw team dan nodig ik je uit contact op te nemen.

Leren anno 2018

Vanuit De Waerdmeester werk ik met teams, professionals aan talent. Op dit moment ben ik voor een deel van de week aan het werk in de rol van projectleider voor het Wijkzorglab bij het Zorgtrainingscentrum. Ik beleef hier persoonlijk werkgeluk aan, lees hier wat ik mag doen. (www.zorgtrainingscentrum.nl)

We ontkomen niet aan de feiten; we worden allemaal ouder, daardoor komt er een grotere en complexere zorgvraag en zitten mensen mede als gevolg van eenzaamheid, niet goed in hun vel. Het aantal zorgmedewerkers krimpt en ondertussen groeit de vraag.
Het belang wat aan zelfregie wordt toegekend is groot. Net als de inzet van mantelzorg en familie. De zinvolheid van het leven staat voorop waarbij veel aandacht is voor preventie en vitaliteit. Dat betekend niet dat er geen focus op de ziekte is maar dat de aandacht verschuift naar positieve gezondheidsbeleving.

Onderwijs vindt anno 2017 nog veel plaats in klaslokalen, geleid door een curriculum. De gecombineerde veranderende kijk op gezondheid vraagt veel van de huidige en toekomstige zorgmedewerkers. Met het Wijkzorglab vindt er een investering plaats die gericht is op manieren van leren die aansluiten bij de veranderende vraag. Onderwijs en praktijk worden met elkaar verweven. Studenten, (zich) ontwikkelende professionals en docenten werken en leren daar samen.

Meerdere wijklabs in verbinding met elkaar is gewenst om van elkaar te leren maar ook om multidisciplinair te leren en om met diverse groepen kennis te maken. Er is aandacht voor een leven lang leren.

Ervaringen in en uit de praktijk in combinatie met actuele nieuwe kennis en inzichten kunnen op deze manier vorm krijgen in de Wijkzorglab’s. Zo kan er praktijkgestuurd en ervaringsgericht geleerd worden.

Het Zorgtechnisch, Zorgethischlab en Wijkzorglab zijn intensief met elkaar verbonden en vormen in gezamenlijkheid het Zorgtrainingscentrum.

Op dit moment richt ik mij op het verbinden van partners om het aantal Wijkzorglabs uit te kunnen breiden. Ik voel mij als een vis in het water omdat mijn hart sneller gaat kloppen van de  waarde die gecreëerd wordt in zowel de zorgsector als in het onderwijs.

In deze rol kan ik mij richten op de visie zoals deze is vastgesteld door de partners, waarbij zelf-verantwoordelijkheid, een onderzoekende houding en initiatief belangrijke aspecten zijn om te stimuleren.

Wil je meer weten over het zorgtrainingscentrum of wil je doorspreken over wat je nodig hebt  in de ontwikkeling van zorg of onderwijs neem dan gerust contact op.

 

Verticaal organiseren

In vroeger tijdens sliepen mensen rechtop, zittend in de bedstede. Anders zou het bloed naar het hoofd stijgen met negatieve gevolgen. Wij weten wel beter. In vroeger tijden waren bedrijven verticaal georganiseerd, medewerkers zouden er anders maar een rommeltje van maken. Wij weten wel beter.

Er wordt veel geschreven en gesproken over de veranderende tijd waarin zelforganisatie een organisatiemodel is wat belooft alle veranderingen aan te kunnen. Met taal zoals we die in verticaal georganiseerde bedrijven kennen hoor je dat bij zelforganisatie de productiviteit toeneemt, er minder fouten worden gemaakt en er nieuwe oplossingen ontstaan. Tot zover het resultaat voor het bedrijf. De medewerker ontwikkelt het dragen van eigen verantwoording, ondernemerszin en krijgt vertrouwen. Het klinkt als muziek in ieders oren.

Toch zie ik misverstanden ontstaan. Een theoretisch model als zelforganisatie biedt kansen maar lost niets op. Wie of welke impuls maakt dat er een verandering op gang komt?
De regering zegt dat we moeten participeren, de manager in de zorg zegt dat er slimmer met tijd om moet worden gegaan, de leerkracht mag nog een leerling met een bijzondere ondersteuningsvraag in de klas welkom heten. Met de handen in het haar en angstige ogen zie je een tekstwolkje verschijnen, ‘ hoe dan?’

Ben ik dan somber? Nee hoor, ik denk dat de professional het verschil maakt in tijden van verandering. De identiteit van een bedrijf of organisatie wordt gevormd door haar medewerkers. De professional staat in direct contact met de burger, de leerling, de cliënt of, zoals een opdrachtgever van mij zo mooi zegt; ‘de mens’. In die dialoog ontwikkelt zich een nieuwe cultuur. Een organisatie kan haar medewerkers zeker stimuleren, zelfsturing als organisatiemodel is daarbij helpend. Een belangrijke voorwaarde zijn heldere kaders en ruimte voor creativiteit.

Ik geloof dat we in een tijdperk leven waarin we schuiven van verticaal naar horizontaal organiseren. De medewerkers willen best zelfstandig werken en zij behouden daarbij behoefte aan kaders.  Een randvoorwaarde voor medewerkers en leidinggevende is: ‘Ken uzelf’. Weet waar het voor jou begint te schuren en pijn gaat doen in deze veranderende tijden en waarom.

Weet jij het al? Dan ben jij waarschijnlijk klaar of bezig met horizontaal organiseren.  Wil je  wel maar zie je nog belemmeringen? Dan nodig ik je uit om samen te kijken wat er nodig is. Ik zorg dat je het krijgt.

Coherence

 

 

We hebben graag impact met onze organisatie, het team of het eigen handelen. Betekenisvolle interactie met de klant of onze omgeving ontstaat vanuit een integrale benadering. Coherence is een conceptueel gedachtengoed dat hierbij een krachtige ondersteuning biedt. Door niet slechts een deelfragment te benaderen, maar te kijken naar het geheel, maakt Coherence een betekenisvol model om vanuit te werken.

We leven in een samenleving waar veel aandacht is voor (financiële) beheersbaarheid, processen en procedures. Medewerkers gaan hier vaak onder gebukt. In zorg en onderwijs klinkt al jarenlang verzuchtend dat er te weinig tijd is voor de patiënt of de leerling. De balans mag worden hersteld, want genoemde kaders hebben ook een belangrijke rol.

“In de coherente organisatie streven we naar een dynamisch en creatief spanningsveld van onze krachten en vermogens. Met onze waarden bouwen we aan een sterke indentiteit, waarmee we de dilemma’s waarvoor we staan weten te hanteren. We hebben de moed om het midden als uitgangspunt te kiezen en ons niet te verliezen in de schijnzekerheid van eenzijdigheden.” Herman van Kampen

Deze manier van ordenen geeft de mogelijkheid om weloverwogen te kiezen waar verandering in gang kan worden gezet, zodat deze duurzaam en diepgaand is. De organisatie zal zo dichter bij de missie kunnen blijven en daardoor (financieel) beter presteren, met een tevreden klant en medewerker als resultaat.

De Waerdmeester helpt organisaties, teams en individuele professionals in de publieke sector met het (her)vinden van hun kern. Daarbij is het model van House of Coherence ondersteunend. Ben je geïnteresseerd? Neem contact op of kom naar een kennismakingsavond.

 

Hoe hard kan jij?

Ben jij die professional die keihard kan gaan? Die werkgeluk ervaart als de adrenaline permanent in hoge dosering stroomt. Ben jij voortdurend in de stand van actie om alle taken uit te voeren en heb je ook nog eens het talent dit perfect af te leveren? Dan heb je onvoorspelbaarheid waarschijnlijk uit je leven geschrapt.

We weten allemaal dat de tijd vliegt als je iets aangenaams doet en traag gaat als je in de tandartswachtkamer zit. Zo simpel is tijd niet in onze ogenschijnlijke maakbare wereld. We kennen doelen, beleidsplannen, plan do check act routine’s en we weten ook dat die nooit van A naar B gerealiseerd worden. Om toch bij B te komen zetten we nieuwe acties in met nieuwe doelen en nieuwe controle mechanismen. Dat alles maakt dat we zelden stil staan, gewoon stil staan om te kijken en ervaren wat er gebeurd.

Stilstaan is onaangenaam voor mensen die graag controle willen hebben. Ik ben één van dat soort type mensen en daardoor wordt ik wel eens met de neus op de feiten gedrukt. Toen mijn vader wist dat hij nog slechts enkele weken te leven had bijvoorbeeld. De naderende dood was een zekerheid maar wanneer was onvoorspelbaar. Van een andere orde maar met dezelfde effecten was het wachten op de examenuitslag van grote zoon. Dat hij uitslag zou krijgen was zeker maar het exacte tijdstip en nog belangrijker de uitkomst was nog ongewis.

Wat ons lichaam dan doet is in de vecht of vluchtstand modes gaan staan. Dat betekent dat adrenaline wordt aangemaakt. Handig als je gevaar uit de weg moet gaan maar onhandig als je helemaal niets hoeft te doen. Onhandig omdat je bloeddruk stijgt, je hart sneller gaat kloppen en je ademhaling versnelt.
Er is een oplossing voorhanden en dat is endorfine (ons gelukshormoon) aanmaken. Grote zoon deed dit instinctief door gedurende de wachttijd om het huis te rennen en op de trampoline te gaan springen. Na het verlossende telefoontje van de mentor daalde de adrenaline.

De kunst is om in ons werk waarin we plannen en ambities willen realiseren, onvoorspelbaarheid toe te gaan laten. En dan niet in de vorm zoals hierboven beschreven waarbij endorfine de tegenkracht en oplossing is. Onvoorspelbaarheid in de zin van momenten van stil staan. Je hebt slechts één zekerheid; ‘ je weet niet wat er komt’. Voel je onrust? Nemen je gedachten het van je over? Wil je het liefste weer aan de slag? Dan ben jij de sprinter en kun je kei hard. Degene die wel een pas op de plaats nemen en erkennen dat ze een deel van een grotere context zijn, zijn de personen die het lang volhouden. Hoe hard kan jij?

Wil je soms even stil staan en onderzoek doen naar jouw adrenaline niveau? Zou jij inzicht willen krijgen in het effect van jou sprint, neem gerust telefonisch contact op.

Oudere berichten

© 2018

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑